ฉันขอบคุณเช้านี้ที่ช่วยให้ฉันสามารถรีเซ็ตจิตใจของฉันได้...

ฉันรู้ดีว่าไม่คิดอะไรเมื่อมีคนทำให้ฉันสะดุดเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกฝน แต่ฉันยังเห็นตัวเองสะดุดตลอดเวลา ฉันพยายามรับรู้และฝึกฝนให้ไม่สะดุดอีกต่อไป...

ฉันเข้าใจว่าเมื่อฉันเสียใจ นั้นเป็นหลักฐานที่บ่งชี้ว่าฉันติดตัวในความเชื่อที่ฉันถูกต้อง แม้ว่าฉันจะรู้สึกผิดหวังนิดหน่อยตอนนี้...

ฉันตระหนักว่าฉันไม่ชอบขอความช่วยเหลือจากผู้อื่นเมื่อต้องทำงาน ฉันจะพยายามให้มีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นอย่างสม่ำเสมอ...

ฉันรู้สึกเหนื่อยล้า...