ฉันเข้าใจว่าเมื่อฉันเริ่มเกลียดใครบางคน มันเป็นเพราะความโง่ของฉันเอง และถึงแม้ว่าฉันจะรู้อยู่ในหัวของฉัน แต่อย่างไรก็ตามในจิตใต้สำนึกของฉัน ฉันพลาดที่จะเข้าใจว่าเป็นความผิดของคนอื่น ฉันจะพยายามปฏิบัติตามสอนของพระพุทธเจ้า เพื่อให้รู้ว่าเป็นฉันที่คิดแบบนี้...

ฉันเข้าใจว่าเหตุผลที่ฉันรู้สึกโกรธและไม่พอใจน้อยลงในวันนี้ไม่ใช่เพราะว่าฉันทำดีในการปฏิบัติของฉัน แต่เพราะว่ามีสิ่งต่างๆในสภาพแวดล้อมที่ทำให้ฉันโกรธหรือไม่พอใจน้อยลง ฉันจะทำการปฏิบัติอย่างต่อเนื่องเพื่อให้สามารถมีชีวิตอยู่โดยไม่ได้รับผลกระทบจากสิ่งแวดล้อมของฉันมากขึ้น...

หัวใจของฉันเต้นเร็วเหมือนกับฉันถูกไล่ล่า ดังนั้นฉันเลยเทียบดูว่ามีสิ่งอะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้นหรือไม่ แต่ไม่มีอะไรเลย ฉันตระหนักว่าเป็นเพราะกำหนดการวันนี้ของฉันเต็มไปด้วยความกังวล แต่เมื่อฉันรู้สึกว่าไม่มีอะไรที่ต้องรีบร้อนเท่าไหร่...

ฉันรู้สึกได้รับความสง่างามจากการมีเพื่อนปฏิบัติธรรมร่วมกัน...

ในวันนี้ ใจของฉันได้เติบโตด้วยอารมณ์รุนแรงขณะอ่านพระไตรปิฎก...